Spierały się głośno drzewa,
które z nich jest najmądrzejsze.
Rzekła z góry, więc sekwoja,
jestem drzewo najśmiglejsze.
Gingko na to rzekło z cicha,
genetycznie jestem starsze.
Azja to ojczyzna moja
i korzenie mam też twardsze.
Orzech na to drżącym liściem,
tak powiedział wszystkim wokół.
Szans nie macie wcale ze mną.
Mózg mam bystry, jak wzrok sokół.
Dowód na to podam przedni.
Mózgu kształt mój ma przecież,
dokładnie odwzorowany,
jak wyglądam wszyscy wiecie.
Ludzie jedzą, więc orzechy,
aby olej mój przetrawić.
Jedzą, by mądrością moją,
mądrość swoją też poprawić.
Andrzej Pyrczek
Szczecin, dnia 17 stycznia 2016 r.