Był sobie dom pod lasem, Lipa nad nim wisiała. Cała bluszczem porosła. Gajówka sto lat stała. Leśnicy tu mieszkali, pracując tu lat wiele. Cicho nie

Pod świerkiem, sosną i bukiem w milczącym cieniu sosen, kurki zakwitają złotem. W iglastych i mieszanych borach splatają swe grzybnie z korzeniami drzew. Rydze –

Opar zawisł nad uprawą sosnową, Wokół spokój w porannej mgle ukryty, Chmura z mgły wisząca nam nad głową. Las błyszczy, jakby świeżym deszczem zmyty. Korony

Spierały się głośno drzewa, które z nich jest najmądrzejsze. Rzekła z góry, więc sekwoja, jestem drzewo najśmiglejsze. Gingko na to rzekło z cicha, genetycznie jestem

Lesio nagle zadarł głowę i na sztorc postawił uszy. Wietrzy nosem, co wiatr niesie. Stoi twardo, nie chce się wcale poruszyć. Wreszcie widzę – chmara

Z wyciem wicher w las uderzył. Drzewa skłoniły się nisko. Pierwszy atak las, więc przeżył, chociaż klęska była blisko.   Drzewa mocno się wygięły. Szarpał

Każdy na wsi i ten z miasta, chce las widzieć wciąż zielony, lecz świadomość nie dorasta do wymagań puszcz ochrony.   By las zdrów był

  Jak ten czas nam w życiu pędzi? A las prawie się nie zmienia. W swej pamięci na uwięzi, mamy o ludziach wspomnienia.   Którzy